4 metody leczenia guzów prostaty

W poprzednim wpisie dość wnikliwie przedstawiłam problem łagodnego przerostu gruczołu krokowego. Wspominałam, że celem wykonywania badań jest sprawdzenie, czy nie pojawiły się guzy. Dziś zajmę się metodami likwidacji guzów, które mogłyby zostać wykryte.

Leczenie jest ważne

Nie wiesz, kiedy prostata daje o sobie znać? Ano wtedy, gdy miewasz trudności z oddawaniem moczu. Co prawda to jeszcze nie świadczy o raku prostaty, aczkolwiek powinno cię to zaniepokoić. Niestety mężczyźni dość niechętnie zgłaszają się do lekarza. I nie jest to zachowanie godne pochwały, bowiem im wcześniej rozpocznie się terapia, tym lepsze można uzyskać rezultaty.

Niekiedy niechęć do odbycia wizyty lekarskiej wynika z obawy przed nieznanym, przed najgorszym. Tymczasem trzeba sobie uświadomić, że nie każdy przerost gruczołu krokowego jest jednoznaczny z nowotworem złośliwym. Niemniej jednak każdy nowotwór wymaga interwencji lekarskiej.

By dowiedzieć, że czy przerost prostaty jest poważnym problemem, wykonuje się badanie. Pobierana jest krew po to, by moc oznaczyć poziom charakterystycznego dla nowotworu antygenu PSA. Jeżeli przed operacją radykalną poziom PSA był znacznie podwyższony, a po niej nie można uzyskać oznaczenia (ponieważ wynosi zero), wówczas to znak, że usunięcie komórek nowotworowych się powiodło. Jeżeli gdy poziom PSA po operacji zaczyna się podnosić, wówczas może to być sygnał, że choroba powróciła albo też dała przerzuty.

1.  Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne (prostatektomia) polega na usunięciu gruczołu krokowego. Podczas operacji zakładany jest cewnik do cewki moczowej. Zabieg trwa około trzech godzin. Po kilku dniach od operacji pacjent stawia pierwsze kroki. Cewnik nadal pozostaje w pęcherzu po to, żeby mięśnie zwieracza nie były za bardzo nadwyrężane. Po kilku dniach zdejmowana jest część szwów. Po dwóch tygodniach od operacji cewnik zostaje usunięty.

Jeżeli podczas operacji uszkodzeniu ulegną zwieracze (co zdarza się nie tak rzadko), wówczas pojawia się problem w postaci nietrzymania moczu. Koniecznością będzie wyćwiczenie mięśni krocza. W innym wypadku trzeba będzie założyć cewniki lub stosować podkłady.

Warto również wiedzieć, że „skutkiem ubocznym”operacji prostatektomii może być także obniżenie sprawności seksualnej. Zdarza się to aż u sześćdziesięciu procent pacjentów.

2. Leczenie brachyterapią

Brachyterapia to metoda leczenia, która polega na dokładnym naświetlaniu guza. W gruczole prostaty umieszczona zostają igły, do których wprowadzany jest materiał radioaktywny. Jego celem jest uszkodzenie komórek nowotworowych.

W związku z tym, że brachyterapia wymaga znieczulenia ogólnego, pacjent musi pozostać w szpitalu kilka dni.

Trzeba liczyć się z tym, że po takim zabiegu może wystąpić obrzęk krocza. Niekiedy koniecznością staje się tymczasowe założenie cewnika. W przeciwieństwie do operacji chirurgicznej, leczenie brachyterapią rzadko kiedy powoduje nietrzymanie moczu. Częściej natomiast zdarza się zwężenie cewki. W tej sytuacji koniecznością jest jej chirurgiczne rozszerzenie.

3. Radioterapia

Leczenie radioterapią polega na naświetlaniu promieniami jonizującymi. Zaletą tej metody leczenie jest to, że można zniszczyć doszczętnie nawet niewielki guz. A to oznacza, że leczenie jest bardzo skuteczne. Radioterapia jest polecana szczególnie w przypadku mężczyzn, którzy nie mogą zostać poddani operacji chirurgicznej.

Radioterapia jest także stosowana w przypadku, gdy nowotwór opanował nie tylko prostatę. Trzeba jednak być świadomym, że w takiej sytuacji leczenie to nie zawsze odnosi sukces.

Leczenie za pomocą promieniowania jonizującego trwa najczęściej kilka tygodni (około sześciu). Na zabieg pacjent powinien zgłaszać się codziennie. Zaletą kuracji jest to, że nie obciąża ona organizmu, a więc można zupełnie normalnie funkcjonować.

Radioterapia jest metodą, która nie skutkuje problemem nietrzymania moczu. Niestety wadą jest to, że mogą pojawić się zaburzenia erekcji. Do powikłań zalicza się także zwężenie cewki, koniecznością może okazać się więc jej operacyjne powiększenie.

4. Przezcewkowe usuwanie guza

Przezcewkowe usuwanie guza stosowane jest wtedy, gdy celem leczenia jest ułatwienie oddawania moczu. Do usunięcia guza używa się specjalnych mikronarzędzi. Odbywa się to poprzez cewkę moczową. Usunięciu poddaje się tylko fragment guza, która powoduje zwężenie cewki.

Celem tej metody jest poprawa jakości życia oraz jego komfortu. Zabieg należy wykonać w szpitalu.

Po zabiegu, jeżeli nie pojawiły się żadne komplikacje, pacjent może opuścić szpital. Trzeba jednak liczyć się z tym, że skutkiem ubocznym usunięcia fragmentu guza może być częściowe oraz czasowe utrudnienie oddawania moczu. Niekiedy zdarzają się i zaburzenia erekcji.

Przerost prostaty, choć może i jest dość wstydliwym problemem, musi być poddany kontroli, szczególnie wtedy, gdy daje o sobie znać. Pamiętajmy, że im wcześniej problem zostanie wykryty, większe są szanse na wyleczenie i normalne funkcjonowanie. Dlatego też nie należy zwlekać z wizytą u urologa, gdy tylko pojawią się niepokojące objawy.

5,0 k

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *